poniedziałek, 8 stycznia 2018

pamięć ciała



wpisałam się w swój dawny dziewczęcy pokój
jak chleb wchodzi w formę, w której niegdyś wzrósł -



środa, 3 stycznia 2018

Bezużyteczne cuda

serce moje, bądź cicho
rozkołysane niczym łódź
jesteś słabe, nie krzycz
przestań tańczyć
pamiętaj, siedzimy w tym oboje
bądź cicho
nie wrzeszcz

serce moje
zachorowaliśmy za późno
teraz nie mamy już wymówek
nikt nam już nie uwierzy

środa, 22 listopada 2017

niedziela, 29 października 2017

Owoc granatu



odwiedziwszy mnie, matka wręczyła mi owoc granatu
który kupiła za swoją głodową emeryturę
i potem hołubiła w podróży przez trzy miasta,
by dotarł do moich rąk.
przywiozła też ze sobą wiele innych rzeczy
weki, poduszki, ubrania, szczotkę do mycia pleców
lecz wśród tych wszystkich przedmiotów to właśnie ten owoc granatu
wyróżniał się najmocniej -
szkarłacił mi się na stole jak anatomiczne serce
szczególnie, że długa podróż zdążyła naruszyć go nieco
i na sztywnej, stwardniałej skórce tu i ówdzie ciemniały
plamy i odgniecenia.
niektóre z ziaren od dawna brązowe już były i gorzkie,
gdy niosłam łyżeczkę do ust. pękały pod zębów naciskiem
i usta wypełniał mi sok.
zjadałam ziarna granatu jak je się cierpkie klejnoty
a jedząc, dobrze wiedziałam, że nigdy niczym nie zdołam
odpłacić się mojej matce tylko za jeden ten owoc
który kosztował ją więcej, niż mnie moje własne istnienie.
matka wróciła do domu. ziarna wciąż palą mi gardło.


wtorek, 24 października 2017

Ditty 'bout shoes




now the whole house is silent
all the windows shut for good
in the hall your shoes are standing
they're covered with soft dust

I still have your shoes
I still have your shoes
as I go here and there 
they're always on my way

though I've locked myself up
and buried all the keys
the people are still out there
they knock and call in huff

people of good advice
criticize and correction
they want me to be happy
get angry as I'm not

I still have your shoes
I still have your shoes
though I keep stumbling over
I'll never throw them out

I don't care, I'm cool 'bout that
I don't grieve anymore
my stomach you know
it stopped aching years ago

and they won't laugh at me
cause they'll never know that

I still have your shoes
your worn and ugly shoes
they put my fear to rest
they keep the world turn on

now the whole house is silent
all the windows shut for good
days go by as I'm listening
for your steps at the door

I still have your shoes
won't let them to be taken
maybe some distant day
you'll come to have them back

I still have your shoes
I still have your shoes
as I go here and there
they're always on my way

on my -


wtorek, 10 października 2017

Metamorfozy


przemieniam się w cichy kamień
osuwam się ciężko w chłód ziemi
krew we mnie zastyga i słabnie
i wiąże się w trwałość kamieni

w tej narzuconej cichości
wśród grzybów i runa śpię
we włosach moich schną liście
i mech porasta mnie

i trwam tak
wyciszona
od czubka głowy po kostki
głaz nadał mojemu skupieniu
szlif iście owidiuszowski

i jestem leśnym kamieniem
i wszystkich to zadowala
i sny śnią mi się podziemne
i twardość ich ból mój zniewala

i grać mi możecie na fletni
i w bębny radośnie bić
bo trzeba stać się kamieniem
by długo i zdrowo żyć


Instagram